Tablica Józefa Piłsudskiego... w rocznicę wypędzenia bolszewików z Wilna

/ 3 zdjęć


Ponad 50 osób zgromadziło się 19 kwietnia 2018 roku przed dzierżoniowską kamienicą w Rynku 55 podczas kameralnej uroczystości odsłonięcia tablicy pamiątkowej, poświęconej Marszałkowi Józefowi Piłsudskiemu.
Tablica, która przygotowana została z okazji ubiegłorocznej 150. rocznicy urodzin Marszałka, a jej oficjalna prezentacja miała miejsce w grudniu 2017 roku, odsłonięta została w 99. rocznicę odbicia Wilna z rąk bolszewików.
Posterunek honorowy przed tablicą wystawili członkowie GRH 58 pułku piechoty (4 psw) i Związku Strzeleckiego „Strzelec” Józefa Piłsudskiego. Poświęcenia tablicy dokonał ksiądz proboszcz parafii Maryi Matki Kościoła Jarosław Leśniak. W uroczystości, poprowadzonej przez Jarosława Kresę – głównego inicjatora całego przedsięwzięcia – uczestniczyli przedstawiciele środowisk patriotycznych ziemi dzierżoniowskiej, a także samorządowcy, na czele z burmistrzem Dzierżoniowa Dariuszem Kucharskim oraz wójtem gminy Łagiewniki Januszem Szpotem. Głos w trakcie uroczystości zabrał także szef biura poselskiego ministra Michała Dworczyka – Janusz Maniecki. Tablicę odsłoniło troje przedstawicieli najmłodszego pokolenia – kilkuletni Michał i Ewa oraz najmłodsza w tym gronie - Dominika.
Taka forma przypomnienia postaci Marszałka była realizacją jednego z punktów programu obchodów 100-lecia odzyskania Niepodległości przez Polskę, przygotowanego przez społeczny komitet oraz Klub 5 Grudnia, GRH 58 pułku piechoty i Obywatelski Ruch Patriotyczny.
Data odsłonięcia tablicy nie była przypadkowa. 19 kwietnia 1919 roku Wojsko Polskie wkroczyło do Wilna zajętego wtedy przez bolszewików. Jednym z pierwszych polskich żołnierzy wkraczających do Wilna był wówczas Aleksander Hrynkiewicz, późniejszy ostatni adiutant Marszałka Józefa Piłsudskiego, a po wojnie… mieszkaniec ziemi dzierżoniowskiej. Zwycięska wyprawa wileńska była jedną z najważniejszych polskich operacji w pierwszych etapach wojny z czerwoną Rosją. Po zdobyciu miasta zorganizowano tam defiladę oraz dziękczynne uroczystości w Ostrej Bramie. Atmosferę, jaka wówczas panowała przed cudownym obrazem tak opisał naoczny świadek, Tadeusz Święcicki:

„Wielki szloch tego tłumu, klęczącego na ulicy. Spojrzałem na Komendanta. Stał twarzą zwrócony do obrazu, oparty na szabli, nasrożony i… spod nasrożonych brwi ciężka łza spływała mu na wąsy. Śmigły za nim miał jakiś nerwowy tick na twarzy. Twarz drgała i też łzy ciekły mu po twarzy. A Belina beczał po prostu jak smarkacz…”

Jak ważne dla Marszałka było tamto wileńskie zwycięstwo z roku 1919 niech świadczy fakt, że tuż przed śmiercią tak pisał on, wyrażając swoją ostatnią wolę: ”Nie wiem czy nie zechcą mnie pochować na Wawelu. Niech! Niech tylko moje serce wtedy zamknięte schowają w Wilnie gdzie leżą moi żołnierze, co w kwietniu 1919 roku mnie jako wodzowi Wilno jako prezent pod nogi rzucili.”
Warto przypomnieć, że nieco ponad rok później, w sierpniu 1920 roku, tuż przed rozpoczęciem ofensywy znad Wieprza, Józef Piłsudski wizytował pozycje 58 pułku piechoty, szykującego się do zwycięskiego ataku.
Foto: K. Janeczko

 


 

5
Oceń (1 głosów)

 

 

Tablica Józefa Piłsudskiego... w rocznicę wypędzenia bolszewików z Wilna - opinie i komentarze

skomentuj ten artykuł