Siekiera (polska)

/ 1 komentarzy

Siekiera (polska) stanowiła jeden z elementów narzędzowego wyposażenia jednostek saperów i pionierów Wojska Polskiego. Używana była do ścinania, rąbania, łupania i grubszej obróbki drzewa.
Siekierę przenoszono w skórzanym pokrowcu, na lewym boku, ostrzem do przodu, trzonkiem do góry. Trzonek siekiery umocowany był przy pomocy paska naramiennego przechodzącego pod ramieniem, gdy żołnierz był bez rynsztunku. Gdy z rynsztunkiem, trzonek mocowano do lewego pasa plecaka.Pokrowiec zapinany na jeden guzik.



W każdej drużynie saperów i w drużynie pionierów piechoty znajdowało się 2 siekiery.


Junackie huwce pracy na rzece Czeremosz w roku 1937.
W użyciu m.in. siekiery polskie.

Siekiera (polska) - podstawowe dane

Długość całkowita: 780 mm
Wymiary ostrza stalowego: 130 x 200 mm
Długość trzona drewnianego: 780 mm
Ciężar: 2,8 kg

Źródła

'Saperzy II Rzeczypospolitej' Z. Cutter
Podręcznik Dowódcy Plutonu Sprzeleckiego, Warszawa 1938.

/PATHE/

 


 

5
Oceń (7 głosów)

 

 

Siekiera (polska) - opinie i komentarze

kitekkitek
0
Teraz z powodzeniem zamiast siekierki można wykorzystać pałkę teleskopową. (2016-08-01 00:00)

skomentuj ten artykuł