Pogrzeb por. Stanisława Wiśniewskiego 10.10.2016

/ 9 zdjęć


W dniu 10 X 2016 r. zmarł jeden z ostatnich żołnierzy 9 PSK AK, a
zarazem prezes Klubu Byłych Żołnierzy 9 PSK i 9 PSK AK – por. Stanisław
Wiśniewski. Przedstawiciele Towarzystwa Przyjaciół 9 PSK oraz członkowie
GRH 9 PSK wzięli udział w uroczystości pogrzebowej, która odbyła się w
Grajewie w dniu 12 X 2016 r. Udział repliki sztandaru 9 PSK oraz
mundurów w barwach 9 PSK był z naszej strony zaszczytnym obowiązkiem i
oddaniem ostatniego hołdu człowiekowi, który był dla nas tak ważny,
który zawsze wspierał nas w naszej działalności kultywowania tradycji 9
PSK. Człowiekowi, który zawsze powtarzał, że cieszy się z naszego
istnienia, gdyż wie, że jak już zabraknie na tym świecie ich – żołnierzy
9 PSK i 9 PSK, to pamięć o nich pozostanie. Panie poruczniku
Stanisławie Wiśniewski postaramy się sprostać temu zadaniu. Spoczywaj w
pokoju!


Wiśniewski Stanisław


Urodził się 22.05.1927 r. w Jeżewie Starym jako syn Władysława i Anny
ze Święcińskich. Lata dziecięce spędził w Ciemnoszyjach, Wroceniu i
Goniądzu. Po rozpoczęciu okupacji niemieckiej w 1941 r. przeniósł się
wraz z rodziną do Wierzbowa. 1 września 1942 r. złożył przysięgę i
wstąpił w szeregi Armii Krajowej, przyjmując pseudonim „Wiarus”. Odbył
przeszkolenie wojskowe w plutonie terenowym, po którego ukończeniu
pełnił funkcję łącznika. Następnie uczęszczał na kursy szkoły
podoficerskiej, którą ukończył w kwietniu 1943 r. W tym samym czasie
odbył również kurs sanitarny, dzięki temu mógł pełnić obowiązki
sanitariusza. Wiosną 1944 r. został aresztowany przez gestapo i był
przetrzymywany w obozie karnym w Grajewie. Tam był przesłuchiwany.
Został zwolniony po 3 miesiącach. W czerwcu 1944 r. zmobilizowano go do
tworzącego się konspiracyjnego 9 Pułku Strzelców Konnych Armii Krajowej,
którego koncentracja odbywała się na Czerwonym Bagnie. Został wcielony
do 5 Szwadronu, w którym pełnił funkcję sanitariusza. Brał udział w
kilku potyczkach m.in. pod Dębcem, Kapicami, Kuligami oraz w ostatniej
bitwie pułku w dniu 8 września 1944 r. na Osowych Grzędach. Po
zakończeniu bitwy znalazł się grupie partyzantów, która przebiła się
przez linię frontu i po pokonaniu Biebrzy dostała się na tereny zajęte
przez Armię Czerwoną. Został przewieziony do Dojlid k/Białegostoku i
wcielony do 6 Zapasowego Batalionu Piechoty ludowego Wojska Polskiego, z
którego zbiegł po 3 miesiącach.


Po zakończeniu okupacji hitlerowskiej powrócił do Wierzbowa.
Uczęszczał do grajewskiego gimnazjum, w którym zdał w 1948 r. tzw. mała
maturę. Jednocześnie był aktywnym członkiem odtwarzającego się Związku
Harcerstwa Polskiego. Po ukończeniu szkoły średniej został powołany do
odbycia zasadniczej służby wojskowej. Wydarzenia okresu okupacji trwale
wpłynęły na jego późniejszą postawę. Nie mając wyboru swoje dorosłe
życie związał ze służbą w szeregach Wojska Polskiego w charakterze
podoficera zawodowego. Ogółem w Siłach Zbrojnych służył 33 lata. W 1976
r. przeszedł na emeryturę w stopniu stopnia starszego sierżanta
sztabowego.


Mimo niesprzyjających uwarunkowań społeczno–ustrojowych starał się
zachować dla potomnych pamięć wydarzeń z okresu II wojny światowej.
Podejmowane przez niego działania nabrały rozmachu i stały się bardziej
widoczne po zmianach ustrojowych Polski w latach dziewięćdziesiątych XX
wieku. Był między innymi głównym inicjatorem Integracji byłych żołnierzy
9 pułku strzelców konnych i 9 pułku strzelców konnych AK, w efekcie
czego od 1992 pełnił społecznie funkcje prezesa KBŻ 9 PSK i 9 PSK AK. W
ramach Klubu rozpoczął również akcję zbierania pamiątek i materiałów
związanych z lokalna historią. Zgromadzone zbiory stały się zaczątkiem
Izby Pamięci Ziemi Grajewskiej, która w 2009 r. została przekształcona w
Grajewską Izbę Historyczną. Był także współautorem porozumienia
środowisk kombatanckich z terenu powiatu grajewskiego, co zaowocowało
powołaniem w roku 2001 Środowiskowej Rady Kombatantów i Osób
Represjonowanych, w której objął społecznie funkcję prezesa.


W ramach swoich społecznych obowiązków pan Stanisław utrzymywał
ścisłą współpracę z szeregiem organizacji kombatanckich, środowisk
wojskowych, młodzieżowych itp. na terenie całego kraju i za jego
granicami, starając się propagować pamięć o przeszłości Grajewa i
okolic. Szczególnie dużo wysiłku poświęcał na pracę ze środowiskiem
dzieci i młodzieży, m.in. w ramach tzw. „żywych lekcji historii”.
Głęboko zakorzeniona w osobie Pana Stanisława Wiśniewskiego idea
pośrednika pokoleniowego zaowocowała również wydaniem drukiem jego
osobistych wspomnień pt. ‘W pamięci zachowałem” oraz „Życie pod
dozorem”.


Za zasługi bojowe i pracę społeczną został odznaczony m.in.: Krzyżem
Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski, Krzyżem Kawalerskim Orderu
Odrodzenia Polski, Krzyżem Walecznych (dwukrotnie), Brązowym Krzyżem
Zasługi z Mieczami, Medalem Wojska, Krzyżem Armii Krajowej, Krzyżem
Partyzanckim, Krzyżem Akcji „Burza”, Harcerskim Krzyżem Zasługi z
Rozetą, Medalem Zwycięstwa i Wolności, amerykańskim Medalem „Zasłużonego
Obywatela” oraz polonijnym Medalem Paderewskiego. Został również
awansowany do stopnia porucznika. Zaś w uznaniu szczególnych zasług w
upamiętnianiu historii narodu polskiego w 2015 roku Instytut Pamięci
Narodowej nadał Stanisławowi Wiśniewskiemu nagrodę „Świadek historii”.

 


 

4.7
Oceń (3 głosów)

 

 

Pogrzeb por. Stanisława Wiśniewskiego 10.10.2016 - opinie i komentarze

skomentuj ten artykuł