Militärhistorische Museum der Bundeswehr – Flugplatz Berlin-Gatow – Luftwaffenmuseum

/ 1 komentarzy / 75 zdjęć


W podberlińskim Gatow ma swoją siedzibę muzeum które powinien odwiedzić każdy miłośnik awiacji. Jest to Militärhistorische Museum der Bundeswehr – Flugplatz Berlin-Gatow– w skrócie zwane Luftwaffenmuseum. Choć jest to ogromny kompleks położony na terenie dawnego lotniska wojskowego, które samo w sobie miało ciekawą historię, to jest ono oddziałem drezneńskiego Militärhistorischen Museums der Bundeswehr – Muzeum Histori Wojskowej. Samo lotnisko w Gatow zostało oddane do użytku w 1935 r. kiedy to było wizytowane przez Adolfa Hitlera. Do 1945 r. był to kompleks szkolny (pod koniec 1944 r. zawieszono działalność treningową z uwagi na niedobory materiałów pędnych), gdzie przyszli piloci Luftwaffe doskonalili swoje umiejętności. W Gatow miesiły się: Szkoła Wojsk Lotniczych 2 - Luftkriegsschule 2 oraz Akademia Wojsk Lotniczych - Luftkriegsakademie. Lotnisko było intensywnie wykorzystywane przez Niemców podczas ostatnich dni niesławnej III Rzeszy, kiedy to łączność okrążonego Berlina z resztkami terytorium podległego jeszcze władzom niemieckim można było zapewnić tylko drogą lotniczą. Lotnisko w Gatow zostało zdobyte przez Armię Czerwoną, jednak na podstawie ustaleń Wielkiej Trójki zostało oddane 2 czerwca 1945 r. pod administrację brytyjską. Brytyjskie lotnictwo stacjonowało na tym lotnisku przez cały okres zimnej wojny. Ostatecznie alianci wycofali się z Berlina Zachodniego w 1994 r. Lotnisko w Gatow było kluczowym elementem podczas tzw. mostu powietrznego, kiedy to całość zaopatrzenia Berlina Zachodniego była transportowana drogą lotniczą. Notabene pomimo, że jest to lotnisko lądowe to bliska obecność wód śródlądowych pozwalała na operowanie latających łodzi (Short Sunderland). Podczas stacjonowania RAF-u w Gatow, lotnisko jak i oddziały brytyjskie były wizytowane przez królową Elżbietę II. Ponadto lotnisko w Gatow było odwiedzane przez takich znamienitych dowódców jak Dwight D. Eisenhower czy Lucius D. Clay.
Historia samego muzeum sięga 1957 , kiedy Helmut Fritz Jaekel zdecydował się zaprezentować swoją kolekcję składającą się przede wszystkim z mundurów oraz innych pamiątek lotniczych, w izbie pamięci w bazie lotniczej Uetersen koło Pinnebergu . Z czasem zaczęły do tej kolekcji dochodzić nowe eksponaty ( w tym również wycofywane statki powietrzne). Od 4 Września 1987 kolekcję przejęły wojska lotnicze. Natomiast w 1994 r. muzeum zostało oddziałem Wojskowego Biura Badań Historii. Do Gatow muzeum mogło zostać przeniesione dopiero po zjednoczeniu Niemiec i opuszczeniu terytorium Republiki Federalnej przez aliantów, co pozwoliło na otwarcie muzeum w docelowej lokalizacji 23 września 1995 r. Od 1 lipca 2010 r. muzeum sił powietrznych (Luftwaffenmuseum) zostało włączone do Militärhistorischen Museums der Bundeswehr – Muzeum Histori Wojskowej w Dreźnie i stanowi jego oddział.
Należy podkreślić, że bardzo bogata kolekcja muzeum zawiera w większości eksponaty z okresu „Zimnej Wojny”, i to co ciekawe prezentowane są dwa przeciwstawne bloki. Na pasie startowym z jednej strony umieszczone są maszyny Luftwaffe z RFN a po drugiej stronie samoloty Luftstreitkräfte der Nationalen Volksarmee (sił powietrznych NRD). Te drugie są szczególnie fascynujące dla osób zainteresowanych historią Układu Warszawskiego (wiele maszyn które można zobaczyć w Gatow, stacjonowało również na polskich lotniskach). Natomiast w pomieszczeniach wieży kontrolnej po jednej stronie, przedzielonego linią wymalowaną na podłodze, korytarza znajdują się sale poświęcone jednym siłom powietrznym, a po drugiej ich oponentom. Co ciekawe twórcom ekspozycji udało się jeszcze zachować układ chronologiczny – za co należą im się brawa.
Całość kolekcji obejmuje ponad 200 000 przedmiotów, z tego 155 statków powietrznych, 5000 mundurów oraz ok. 30 000 książek, ponadto są tam elementy konstrukcji lotniczych, środki obrony przeciwlotniczej, urządzenia radarowe i naprowadzające, kompletne stanowiska kierowania ruchem w przestworzach i wiele innych. Na miejscu można też obejrzeć filmy poświęcone tematyce lotniczej. Jednym słowem dla osoby pragnącej „wgryźć się w temat” tydzień to mało a co dopiero jeden dzień.
Eksponaty znajdują się w dwóch dużych hangarach o numerach 3 i 7 a także , w budynku wieży kontroli lotów oraz są wystawione na powietrzu, na dawnym pasie startowym i drogach kołowania. Natomiast hangary nr 5 i 6 służą jako magazyny i warsztaty konserwatorskie i nie są dostępne dla zwiedzających.
Na ofertę edukacyjną muzeum składają się wystawy poświęcone głównie historia lotnictwa wojskowego w Niemczech,w podziale na następujące okresy: 1884 -1914, 1914-1918, 1933-1945, oraz po 1945 r. ze szczególnym uwzględnieniem „Zimnej Wojny” oraz dualizmu państwa niemieckiego, a co za tym idzie również sił zbrojnych (w tym lotnictwa) w tym okresie. Ponadto znajdują się w muzeum również ekspozycje poświęcone początkom lotnictwa na świecie, systemom naprowadzania i radiolokacji, obrony przeciwlotniczej oraz samej historii lotniska w Gatow.
Miłośnicy Drugiej Wojny Światowej mogą poczuć niedosyt, gdyż aby zobaczyć oryginalne konstrukcje lotnicze Niemiec z tego okresu najlepiej wybrać się do USA, Wielkiej Brytanii, Rosji lub Francji. W Gatow ekspozycja drugo wojenna może nie jest skromna, ale nie jest też szczególnie rozbudowana. Taki stan rzeczy wynika z historii, zwycięskie mocarstwa zajęły całośc sprzętu wojskowego, a w Niemczech pozostały resztki. Niemniej jednak można znaleźć interesujące perełki, np. oryginalną stację radarową FuMG 65 Würzburg - Riese wyprodukowaną przez Zakłady Telefunken , która służyła w czasie II Wojny Światowej do śledzenia samolotów. Wersja prezentowana w Luftwaffenmuseum jest wersją stacjonarną, oprócz takich modeli były również stacje Würzburg - Riese zamontowane na wagonach kolejowych. Stacje takie znajdowały się na wyposażeniu tzw. „Linii Kammhubera” – linii na obszarze północnej Francji Holandii, północnych Niemiec i Danii – gdzie rozmieszczone były stacje radarowe, reflektory przeciwlotnicze, stanowiska artylerii plot. Oraz lotniska myśliwskie – wszystko w celu niedopuszczenia samolotów alianckich do przestrzeni powietrznej III Rzeszy.
Ponadto bardzo ciekawym eksponatem jest mundur Marszałka Goeringa – wyeksponowany na tle zdjęcia przedstawiającego zrujowane bombardowaniem niemieckie miasto i z napisem umieszczonym powyżej : Meine name ist Meier – Nazywam się Meier. Jest to nawiązanie do słów niesławnej pamięci marszałka Rzeszy który ponoć miał zagwarantować, że żaden obcy samolot nie znajdzie się w Niemieckiej przestrzeni powietrznej – mówiąc że jeżeli stanie się inaczej to on nazywa się Meier – skutki jego słów widać na fotografii znajdującej się w tle wyeksponowanego munduru.
Z innych szczególnie cennych eksponatów z okresu II Wojny Światowej wymienić należy niemiecką maszynę szyfrującą - Enigmę, oraz głowicę i silnik rakiety V-2.
Niestety większość eksponatów z okresu 1939-1945 to modele zrekonstruowane/odbudowane- choć ze szczególnym pietyzmem i dbałością o detale, np. szybowiec DFS 230, Fieseler Fi-156 „Storch, ewentualnie przebudowane ze swoich hiszpańskich odpowiedników jak np. Bf – 109 – z HA-1112, czy He-111 z samolotu Casa 2111. Natomiast do oryginalnych perełek należy zaliczyć rakietoplan Me- 163, czy Junkers Ju 52/3m g4e.
Ponadto w zbiorach znajdują się takie ciekawe pozycje lotnicze (oryginalne modele lub zrekonstruowane) jak: Messerschmitt Bf 108 „Taifun“, Siemens-Schuckert D.III, Fokker Dr I (trójpłatowiec – (Czerwony Baron)), Fokker E III, Fokker D VII, Junkers J9 – pierwszy na świecie samolot o konstrukcji całkowicie metalowej (falista blacha duraluminiowa – był to też powód ograniczenia pierwotnego zamówienia gdyż początkowo zamówienie na ten model samolotu opiewało początkowo na 20 sztuk, ale później pod wpływem trudności materiałowych II Rzeszy zostało ograniczone do 12 szt.), Avro 504 K, czy rekonstrukcja samolotu Etricha Taube’go i Edmunda Rumpler’a – którego zresztą willa z okresu po I-szej wojnie światowej znajduje się na terenie pobliskiej gminy Kladow.
Ponadto można obejrzeć takie samoloty jak: Breguet 1150 „Atlantic“, Canadair CL-13B „Sabre“ Mk.6, F-84 Sabre, Dassault Mirage III, F-100, Dassault Super Mystère, Dassault/Dornier „Alpha Jet“, Do-27, English Electric „Canberra“, English Electric „Lightning“ F.2A, Fairey Gannet AS.Mk4, Fiat G-91 wersje R-3 i R-4, oraz T-3, Fouga Magister CM 170, Hawker „Harrier“ GR Mk.1, Hawker „Hunter“ F Mk.6, Hawker „Sea Hawk“ Mk.4, Lockheed F-104G „Starfighter“, Lockheed T-33A, Cessna T-37, McDonnel Douglas F-4F ”Phantom II“, Nord Aviation N2501D „Noratlas“, North American F-86K „Sabre“, North American T-6 „Harvard“, Panavia „Tornado“, Piaggio P.149, F-84F „Thunderstreak“, RF-84F „Thunderflash“, Rockwell OV-10B „Bronco“, C-160 „Transall“. Ponadto są tam śmigłowce takie jak: Allouette II, Bell UH-1D „Huey“, Saunders Roe „Skeeter”, Sikorsky H-34G czy MBB Bo-105.
Natomiast z konstrukcji dawnego bloku wschodniego można zobaczyć: An-2, An-26, czechosłowackie Let L-29 „Delfin“, Let L-39 „Albatros“ oraz Let L-410, ponadto: MiG-15 bis, MiG-17 PF, MiG-21 bis, MiG-21 M, MiG-21 UM, MiG-23 BN, MiG-23 MF, MiG-29, Su-22 i Su-22 M-4. Ponadto takie śmigłowce jak : Mi-2, Mi-4, Mi-8, Mi-24 D, Mi-24 P,
Z obiektów rakietowych należy wymienić zestawy: S-75 „Dwina, S-125M “Peczora”, S-200 „Wega“, „Roland 2“. Interesującym przykładem artylerii plot. Jest słynna acht koma acht – działo plot. 8,8 cm.
Szczególne zainteresowanie budzi system rakietowy przeciwlotniczy dalekiego i średniego zasięgu Nike Hercules (oznaczany SAM-A-25, oraz MIM-14)gdyż posiadał głowice nuklearne W7 o mocy 2.5 do 28 kiloton. Tak – głowice jądrowe do obrony plot.! Były jednak również wersje tego ważącego prawie 5 ton (4860 kg) i mierzącego 12 metrów długości pocisku z głowicami konwencjonalnymi (T-45) – i to one znajdowały się na wyposażeniu sił RFN, natomiast rakiety z głowicami jądrowymi były na wyposażeniu sił USA. Pociski te były dwustopniowe, napędzane silnikami na paliwo stałe. Zasięg ich działania był określony na ok. 140 km, a pułap na 46 000 metrów, osiągały maksymalną prędkość równą Mach 3,65 tj. około 4470 km/h. Pociski te mogły być również wykorzystywane w roli rakiet ziemia – ziemia. Pozostawały w służbie w Europie w latach 1959-1988, kiedy to zostały zastąpione pociskami Patriot.
Innym bardzo ciekawym eksponatem jest amerykański taktyczny pocisk balistyczny krótkiego zasięgu Pershing I – który podobnie jak MIM – 14 Nike Hercules mógł przenosić głowice jądrową W50 o mocy 400 kT, na odległość do 740 km. Pocisk naprowadzany był bezwładnościowo z dokładnością poniżej 150 metrów. Pocisk dwustopniowy na paliwo stałe, miał 4600 kg całkowitej masy startowej, 10,55 m długości i 1,02 m średnicy. Tak uzbrojone wersje były na wyposażeniu sił amerykańskich, natomiast siły niemieckie dysponowały wersją z głowicą konwencjonalną. Był to taktyczny pocisk balistyczny przeznaczony do zapewnienia wsparcia siłom lądowym.
Kolejnym bardzo ciekawym eksponatem, który oryginalnie mógł być wyposażony w głowicę jądrową jest MGM-1 Matador (TM-61)– amerykański, skrzydlaty pocisk odrzutowy opracowany na przełomie lat 40. i 50. XX wieku, przeznaczony do niszczenia stanowisk dowodzenia, mostów, szlaków komunikacyjnych, baz wojskowych i innych nieruchomych celów. Nota bene podobną konstrukcję miały V-1 – mylnie zwane rakietami. Matadory zostały wprowadzone na uzbrojenie sił amerykańskich w grudniu 1951 r. Jest to górnopłat ze skośnymi skrzydłami i usterzeniem pionowym w kształcie litery 'T'. Pocisk startował z przenośnej wyrzutni naziemnej przy użyciu przyspieszacza startowego pracującego 2 sekundy. Silnikiem marszowym był silnik odrzutowy z chwytem powietrza umieszczonym w dolnej części kadłuba, częściowo wpisanym w jego obrys. Maksymalny zasięg pocisku wynosił 1150 km. Celność trafienia była rzędu 500 m, co przy atomowej głowicy nie miało praktycznego znaczenia.
Ciekawie prezentuje się również stanowisko kierowania lotami (wieża lotów) zamontowana na samochodzie MAN 630 5ton.
Niestety w takcie wizyty autora w Luftwaffenmuseum nie znajdował się już eksperymentalny Dornier Do 29 który od marca 2009 znajduje się w Dornier Museum we Friedrichshafen. Ten samolot eksperymentalny skróconego startu i lądowania przeprowadził pierwszy lot 12 grudnia 1958 r i stanowił rozwinięcie Do-27, ale ze znacznymi modyfikacjami odnoszącymi się głównie do przedniej części kadłuba i środkowej części skrzydła . Samolot ten był wyposażony w fotele wyrzucane firmy Martin- Baker. Jednak tym co jest szczególne w tym modelu były dwa silniki ze śmigłami pchającymi. Samo w sobie nie jest to jeszcze szczególnym rozwiązaniem, ale silniki te w celu uzyskania efektu S/VTOL mogły być obracane o 90 ° w dół. Napęd zapewniały 2 silniki Avro Lycoming GO -480 -BI- A6 6 -cylindrowe typu bokser o mocy 270 KM każdy.
Oprócz opisywanego obiektu w samym Gatow jak też w sąsiednim Kladow znajduje się wiele miejsc związanych z historią i wartych odwiedzenia – jak choćby zachowany fragment umocnień granicznych na granicy niemiecko-niemieckiej tj. Mur Berliński. Pamiątką po wojskach brytyjskich jest strzelnica garnizonowa i Yacht Club. Ponadto znajduje się tam wspomniana już willa Edmunda Rumpler’a.
...............................................................................................
Zdjęcia - jeżeli nie zaznaczono inaczej - Autor.

 


 

4.6
Oceń (5 głosów)

 

Lokalizacja

 

Militärhistorische Museum der Bundeswehr – Flugplatz Berlin-Gatow – Luftwaffenmuseum - opinie i komentarze

mauser98kmauser98k
0
Bardzo ciekawy opis tego muzeum, na pewno warto się tam wybrac zwlaszcza że,nie jest daleko. Trzeba zresztą przyznać że , coraz więcej takich ciekawych miejsc jest opisanych na DB. (2013-10-08 00:00)

skomentuj ten artykuł

Noclegi w pobliżu