Kapelusz podhalański wz.1919

/ 2 zdjęć


Kapelusz podhalański wz.1919 wprowadzono w roku 1919. Był on używany jako część charakterystycznego umundurowania garnizonowego jednostek podhalańskich, tj. 1,2,3,4,5 i 6 pułku Strzelców Podhalańskich. Kapeluszy wz.19 używał także Batalion Stołeczny, który w celach reprezentacyjnych występował bardzo często w mundurach Strzelców Podhalańskich, w tym w czasie warty przed Komendą Miasta w Warszawie. Kapelusz jest używany w WP do dziś.

Kapelusz podhalański wz.1919 - konstrukcja

Kapelusz tłoczony był z jednego kawałka filcu barwy ochronnej. Z lewej strony przyszyte było pióro orle, jastrzębie lub kani z pęczkiem puchu przytrzymywane broszą z emblematem pułków podhalańskich w kształcie białej swastyki (symbol ognia i słońca) z gałązką jedliny.
Kapelusze oficerskie obszywane były galonami jak w rogatywkach (oznaczając stopnie) i zakończone były pętlicami i baryłkami. Oznaki stopni umieszczano na środku otoku pod orłem. Dla st. strzelców i podoficerów na karmazynowej podkładce a u oficerów wyszywanymi gwiazdkami - galony pełniły funkcje reszty stopnia np. 3 gwiazdki i pojedynczy galon to kapitan a 3 gwiazdki i podwójny galon to półkownik. Orły na wszystkich czapkach garnizonowych były tego samego wzoru - wz.19 wykonane z metalu oksydowanego na stare srebro. Do wystąpień w szeregu, na warcie lub w czasie pełnienia służby podpinka rogatywki i okrągłej czapki musiała być zapięta pod brodą.

Kapelusz podhalański wz.1919 - źródła

St. Komornicki, Z. Bielecki, W. Bigoszewska, A. Jońca: Barwa i broń Wojska Polskiego 1939-1945 Barwa i broń, Warszawa 1990

/PATHE/

 


 

0
Oceń (0 głosów)

 

 

Kapelusz podhalański wz.1919 - opinie i komentarze

skomentuj ten artykuł