Jazłowieckie biogramy cz. 5- Chor. Bronisław Gadzin.

/ 3 komentarzy / 14 zdjęć


Bohaterem kolejnego biogramu będzie bohater dwóch wojen światowych, walk o niepodległość Polski w latach 1919- 1920, jeden z najstarszych żołnierzy 14 Pułku Ułanów Jazłowieckich, który do śmieci nosił w sercu barwy pułkowe i jazłowieckiego ducha...
Bronisław Gadzin urodził się 30 września 1893 roku. W czasie I wojny światowej walczył w szeregach Pułku Ułanów Polskich, sformowanego przy boku rosyjskiej armii. Min. w dniu 24 lipca 1917 roku odznaczył się męstwem pod Krechowcami. Po chwalebnym boju, po którym pułk wkrótce otrzymał miano 1 Pułku Ułanów Krechowieckich, wachmistrz Gadzin znalazł się wśród najdzielniejszych, odznaczonych przez Francuzów srebrnym Medalem Wojennym.
W 1918 roku, z wieloma Krechowiakami przyłączył się do dywizjonu jazdy ( przyszłego 14 Pułku Ułanów Jazłowieckich) mjr. Konstantego Plisowskiego i zostaje szefem 1 szwadronu dowodzonego przez rtm. Feliksa Dziewickiego.Wkrótce dywizjon po reorganizacji zmienił się w pułk, z którym wachmistrz Gadzin przemierzył szlakiem przez Kubań, Odessę i Bessarabię, do Polski.
W lipcu 1919 roku, po trzydniowym boju pod Jazłowcem, zostaje wymieniony wśród najdzielniejszych. Bierze udział we wszystkich kampaniach pułku w latach 1919- 1920 roku i zostaje uhonorowany Krzyżem Walecznych , oraz Krzyżem Srebrnym Virtuti Militari.
Wojnę kończy jako szef 3 szwadronu, dowodzonego przez ppor. " Filkę" Edwarda Godlewskiego.
W okresie międzywojnia bardzo często był podoficerem sztandarowym podczas uroczystych wystąpień. Min. w dniu 11 listopada 1928 roku, dzierżąc pułkowy sztandar, brał udział w defiladzie przed marszałkiem Józefem Piłsudskim, która odbyła się na Polu Mokotowskim w Warszawie.
Od 1930 roku zostaje jednym z delegatów pułkowych do kontaktów z Osadą Jazłowiecką. W tym czasie pełnił służbę jako szef 4 szwadronu, pełniąc dodatkowo funkcję Prezesa Kasyna Podoficerskiego. W maju 1935 roku, jako sztandarowy brał udział w uroczystościach pogrzebowych marszałka Józefa Piłsudskiego w Warszawie i w Krakowie.
W 1937 roku, jako chorąży, zostaje oficerem żywnościowym pułku. Na wojenny szlak w 1939 roku wyrusza jako kwatermistrz. W
trakcie walk, po odcięciu od pułku po bombardowaniach w dniu 17 wrzesnia, prowadząc ocalały tabor pułkowy, dociera do twierdzy modlińskiej. Na czele szwadronu sformowanego z taborytów i ułanów, bierze udział w obronie, aż do kapitulacji Modlina.Za męstwo wykazane w walkach chorąży Bronisław Gadzin został uhonorowany Złotym Krzyżem Virtuti Militari.
Niewolę spędził w oflagu w Woldenbergu.
Po wojnie zamieszkał we Wrocławiu. Był współzałożycielem i prezesem tamtejszego oddziału Koła Pułkowego. Zmarł 18 czerwca 1975 roku . Spoczął w mogile 102, na polu nr. 122 Osobowickiego Cmentarza Komunalnego we Wrocławiu.

 


 

5
Oceń (9 głosów)

 

 

Jazłowieckie biogramy cz. 5- Chor. Bronisław Gadzin. - opinie i komentarze

formoza58formoza58
0
Uzupełnienie do wpisu... Chor. Gadzin w lecie 1939 roku. (2016-09-23 22:35)
RedakcjaRedakcja
0
Warto dodać, że jako sztandarowy nie używał bandoliera, prawdopodobnie dlatego, że bandolier zasłaniałby Krzyż Orderu Virtuti Militari. (2016-09-24 00:06)
formoza58formoza58
+1
Częściej nosił bandolier, niż nie... Praktycznie na wszystkich fotografiach nosi, z wyjątkiem jednego, po mszy w kosciele garnizonowym w drugiej połowie lat trzydziestych. Gdyby wszyscy sztandarowi troszczyli by się, że bandoliery zasłaniały by VM, to byłby problem. Bowiem większość sztandarowych w WP II RP byli kawalerami tego krzyża. (2016-09-24 01:04)

skomentuj ten artykuł