Bagnet brytyjski wzoru 1888 (Sword Bayonet Pattern 1888)

/ 39 zdjęć


Bagnet brytyjski wzoru 1888 (Sword Bayonet Pattern 1888) jest ciekawy w kilku względów: był to pierwszy bagnet brytyjski montowany pod lufą (nie zaś z boku), pierwszy w 19 wieku produkowany wyłącznie w Wlk Brytanii (po skandalu 1885 rząd postanowił zamawiać bagnety jedynie w kraju). Był to też pierwszy bagnet uniwersalny, dla wszystkich rodzajów wojsk – wcześniej były osobne bagnety dla piechoty i osobne dla artylerzystów i innych uzbrojnych w karabinki. Bagnet 1888 ma głownię typu nożowego, obusieczną, jelec jest zaopatrzony w oczko (bez regulacji), okładziny są drewniane, zaś zatrzask typu mauzerowskiego, ze sprężyną wewnętrzną.

Producenci
Pierwszym producentem bagnetów P 1888 była londyńska firma Wilkinson, jednak nie był to jedyny producent. Wzór ten produkował też Sanderson z Sheffield, Mole, oraz arsenał w Enfield. Poza tym kilka kolejnych firm produkowało wzory komercyjne (np Greener).

Użytkownicy
Głownym użytkownikiem byli Brytyjczycy oraz kraje kolonialne. Być może pewną ilość broni wysłano do Rosji (w ramach pomocy dla Białych), na pewno używała ich też Łotwa zaraz po 1 wojnie. Bagnety te były oferowane po 1918 na rynku, z demobilu brytyjskiego. Pomimo wprowadzenia karabinów .303 Lee-Enfield, bagnety P 1888 używano w okresie pierwszej, jak i sporadycznie 2 wojny (marynarka, jednostki kolonialne, Home Guard). Odnośnie ich użycia w Wojsku Polskim to niestety nie mamy na ten temat informacji. Jeśli były, to znikome ilości zaraz po 1918 roku.

Odmiany
Bagnet P1888 został orgynalnie wprowadzony wraz bronią .303 Lee-Metford, pierwszym brytyjskim karabinem wielostrzałowym. Pierwsza zatwierdzona (1888 MKI) wersja miała trzy nity (oznaczana jest umownie jako P1888 MKI Type 1) - duży z przodu, oraz dwa mniejsze od strony zatrzasku. Jaka była logika takiego rozwiązania nie wiadomo. Wiadomo, iż okazało się to pomyłką – przy podwójnych nitach drewniane okladziny poprostu pękały. Dlatego już w 1890 roku zatwierdzono zmianę zaproponowaną przez Mr Wilkinsona – czyli dwa tej samej wielkości nity (P1888 MKI Type 2). Bagnet ten pasował też do karabinów .303 Lee-Enfield (poprzednik .303 SMLE), oraz karabinków .303 Martini, artyleryjskich. Bagnety Mk I można rozpoznać po otworze w okładzinach zaraz za nitem – otwór służył odprowadzaniu wszelkich zanieczyszczeń, a wchodził w niego wycior. W 1899 zrezygnowano z wyciorów, czyli otwór na takowe był zbędny, co też spowodowało przeniesienie otworu z okładzin na głowicę, tak powstał P1888 MKII. Kolejna wersja, MKIII, różniła się jedynie zastąpieniem nitów śrubami.

Osobną kategorią sa bagnety komercyjne, oraz produkowane w okresie 1 wojny dla Volunteer Army Corps (VTC). Bagnety te nie mają odbiorów wojskowych. Mogą mieć bicie producenta, ale najczęściej są bez rzadnych sygnatur, lub z pojedyńczymi literami – np „M”, „V”. Niektóre z nich były składane z części bagnetów kontraktowych. Bagnety te nie mają otworów, choć nie jest to regułą. Mogą różnić się wymiarami, na pewno niektóre różną sie nitami – mają nity stalowo-mosiężne, nie zaś mosiężne. Tak na prawdę temat bagnetów P 1888 komercyjnych i VTC czeka na opracowanie. Niemniej jest to ciekawy temat dla kolekcjonerów.

Typowa była pochwa skórzana, z 2 okuciami i zaczepem na żabę. Jednak są też i odmiany dla marynarki, z wewnętrznym okuciem dolnym, oraz zintegrowaną żabą. Używano też podobnych pochew od bagnetów P 1903 (łącznie było to klika odmian pochew różniących się detalami). Bagnety VTC mają pochwy z okuciami jak w P1907.

Sygnowania
Bagnety brytyjskie mają bicie producenta (nazwę), krzyżyk – oznaczający pomyślne przejście testu na zginanie, bicia inspektora oraz datę inspekcji, daty ponownej inspekcj – bagnety P 1888 są pierwszymi gdzie ten system wprowadzono. Występuja też nr broni (czasem kilka razy przebijane, oraz bicia regimentowe. Na części okładzin są bicia odbiorów, część bagnetów ma też na prgu głowni koronę i inicjały panującego – Victorii i póżniej Edwarda. Pochwy są sygnowane producentem i odbiorem. Bagnety marynarki mają wybite litery N (na głowicy oraz pochwie). W sygnowaniach bagnetów VTC(a raczej braku) wspomnieliśmy wcześniej.

Część bagnetów P 1888 przerobiono na P1903. Niektóre posłużyły do produkcji wczesnych serii sztyletów FS. Można też spotkać ten wzór bagnetu przerobiony na nóż szturmowy/okopowy - przeróbki z okresu 1 jak i 2 wojny.

PS Bagnety brytyjskie wzoru 1888 i innych bywają dostępne na naszych aukcjach: Sprawdź konto OxandBucks

 


 

5
Oceń (10 głosów)

 

 

Bagnet brytyjski wzoru 1888 (Sword Bayonet Pattern 1888) - opinie i komentarze

skomentuj ten artykuł