Bagnet brytyjski Pattern 1907 (No1 Mk I)

/ 27 zdjęć


Bagnet wzoru 1907 (P 1907, a od 1926 roku bagnet No1 Mk I) wprowadzono w miejsce bagnetów P1888, oraz krótko uzywanego bagnetu P 1903 – o których to napiszemy przy kolejnej okazji. Bagnet P1907 wzorowany był na japonskich bagnetach do Arisaki (Wlk. Brytania zakupiła pewną ilość tej broni). Pierwsze wzory bagnetu miały wygiety jelec, jednak dosc szybko z niego zrezygnowano, bo w 1913 roku – poza zmianą w nowych bagnetach, jelec zostal usunięty w bagnetach będacych w użytku. Bagnet jest typu nożowego, dość długi (choć krótszy od uźywanych wtedy bagnetów niemieckich wz 98, czy francuskich do lebela). Bagnet był uniwersalny, podobnie jak karabin LeeEnfield był jednej długosci, zrezygnowano z podziału karabin piechoty/karabinek, które to czesto miały bagnety różnej długosci, czy typu. Głownia ze zbroczem z obu stron. Bagnet był mocowany pod lufa, jako iż broń była bez wyciora, bagnet nie ma otworu na takowy. Zatrzask mocujący typu mauserowskiego ze sprężyna wewnętrzna. Okładziny drewniane (buk lub orzech), mocowane na śruby i nakrętki. Oczko jelca bez regulacji (bagnety były wymienne). Bagnet przenoszony był w skórzanej pochwie ze stalowymi okuciami. W 1915 roku wprowadzono otwór w głowicy rekojesci (wykonano je też we wczesniejszych bagnetach – otwor miał na celu usuwanie wszelkich zanieczyszczen jakie sie zbieraly w otworze szyny – utrudniając, lub uniemożliwiając montaż na broni)

Producenci
Głownym producentem bagnetów tego wzoru była Wlk. Brytania, a konkretnie firma Wilkinson, poza nia bagnety produkował tez Sanderson, Enfield (wytwórnia rządowa), Chapman, Mole oraz w małej ilości Vickers. W czasie I wojny bagnety zostały też zamówione w USA (Remington). Pochwy były produkowane przez liczne firmy, w tym amerykanskie. Poza UK bagnet ten produkowała tez Australia, Indie oraz Afghanistan. Jako iż w okresie II wraz z nowszym wzorem karabinu LeeEnfield wprowadzono nowy bagnet, to najczęsciej spotykanymi bagnetami P 1907 są bagnety produkowane w okresie I wojny, drugowojenne sa zdecydowanie rzadsze, choć przez jakiś czas produkowano oba wzory równolegle. Jednak w okresie II wojny wyprodukowano tylko ok 122 tyś sztuk, zaś w okresie 1 wojny była to produkcja idąca w miliony – tylkoWilkinson wyprodukował w 1917 roku 2,3 miliona sztuk. W okresie międzywojennym oraz później dokonywano remontów zarówno bagnetów jak i pochew do nich, wymieniając elementy na nowowyprodukowane. Australia produkowała bagnety do 1944 roku.

Użytkownicy
Głownym użytkownikiem były kraje Imperium Brytyjskiego (a później byłego imperium): UK, Australia, Nowa Zelandia, Indie, RPA, oraz Kanada. Dodatkowo w czasie obu wojen bagnety wraz z bronią trafily do obu stron konfliktu – używaly ich Niemcy (zdobycze z 1 i 2 wojny, w czasie 1 wojny produkowali do nich zastepcze, stalowe pochwy), pewną ilość broni wysłano do Rosji (w ramach pomocy dla Białych), używała ich też Łotwa, w tym jednostki sprzymierzone z Niemcami w okresie II wojny. Wojsko Polskie używalo ich w jednostkach wyposażonych przez Brytyjczykow (Afryka, Wlochy), być może niewielkie ilośći były też w 1920 roku (z dostaw dla Rosji, Łotyszy, lub pozostałości po Niemcach). Tajlandia zamowiła broń z bagnetami, na których to naniesiono bicia tajskie, zacierając brytyjskie.

Odmiany
Po usunieciu jelca (1913) i dodaniu otworu w głowicy (1915) konstrukcja bagnetu nie ulegała zmianom. Głowne różnice były w wykonczeniu glowni, polerowana, matowa (piaskowana), oraz czerniona. Zmieniały sie też instrukcje dotyczące ostrzenia. Niewielka ilość bagnetów była chromowana, zapewne paradne. Jako iż bagnety były remontowane lokalnie, przez zbrojmistrzow, są różnice w czernieniu (po zdemontowaniu okładzin czerniono rekojesc, jelec, oraz prog glowni).Większe różnice występuja w pochwach: okucia sie zmieniały kilkukrotnie, np kształt zaczepu żaby – okrągly lub lezka, kształt krawędzi blachy – lekko wygięty, lub prosty, nitowanie sprzeżyny, czy też zakończenia dolnego okucia. Zmieniało sie też wykończenie skóry pochwy – sposób jej konserwacji oraz kolor (czarna, lub brązowa). Bagnety produkowane w Australii (a przynajmniej ich częsc), ma dluższy próg głowni (czyli krótsze zbrocze), dodatkowe podfrezowanie w pierscieniu jelca, oraz inaczej wyprofilowane wejscie szyny mocujacej. Bagnety afganskie zamiast mocowania okładzin na śruby maja też okładziny nitowane (podobne jak w bagnetach P1888). Pochwy do bagnetów tajskich były całe ze stali, czecść skórzaną zastapiono blachą. Występuja tez bagnety ze zeszlifowana na okrągło końcówka głowni – używane przez Brytyjczykow do ćwiczen.

Sygnowania
Bagnety brytyjskie mają bicie producenta (nazwę), krzyżyk – oznaczający pomyślne przejście testu na zginanie, bicia inspektora oraz datę inspekcji, daty ponownej inspekcj. Występuja też nr broni, oraz bicia regimentowe. W marynarce oraz lotnictwie bagnety te używano tez do pistoleow maszynowych Lanchester. W 1943 Royal Navy zamowila te bagnety specjalnie do PM – bagnety te mają kod S294 i są produkcji Wilkinsona (bicie WSC). Na pochwach mamy wytłoczone na skórze sygnowania, oraz niewielkie bicia, najczesciej kody, na obu okuciach. Z rzadka na bagnetach brytyjskich, a częsciej na australijisch występuje sygnowanie na drewnie okladzin.

Jak wspomnieliśmy wczesniej Wielka Brytania zmienila wzór bagnetu juz w 1941 roku (choc nadal był w uzyciu). W Austraii czy Indiach był on używany nadal, do lat 50-tych, jednak bagnet ulegl skroceniu – ale o tym przy kolejnym tekscie.

PS Bagnety brytyjskie wzoru 1907 i innych bywają dostępne na naszych aukcjach: Sprawdź konto OxandBucks

 


 

4.7
Oceń (11 głosów)

 

 

Bagnet brytyjski Pattern 1907 (No1 Mk I) - opinie i komentarze

skomentuj ten artykuł