105 mm haubica polowa wz.1916

/ 3 zdjęć


[strong]105 mm haubica polowa wz.1916[/strong] - powstanie

10.5 cm haubica polowa 1916 stanowiła modyfikację haubicy 10.5 cm 98/96. Została zaprojektowana w czasie I wojny światowej przez firmę Rheinmetall. Produkcją zajmowali się różni wytwórcy. Od haubicy 98.09 różniła się dłuższą lufą oraz nowym typem zamka, który pozwalał na szybsze otwieranie. Używała tej samej amunicji, jednak pozwalała na użycie granatów C-Geschoss, czyli granatów z gazem bojowym. Haubicę tą wprowadzono do służby w 1917 roku i do końca działań wojennych wyprodukowano 3.044 sztuki. Mimo to, nie zdołano w pełni zastąpić haubic 98/09.
Część haubic Niemcy przekazali Belgii jako reparacje wojenne. Po zajęciu Belgii w 1940 roku haubice zostały na powrót przejęte przez Niemców. Warto także zauważyć, że haubice tego typu znalazły się także na wyposażeniu kilku niemieckich pułków artylerii w czasie ataku na Polskę w 1939 r. Do końca II wojny światowej haubic 1916 używano w umocnieniach fortecznych we Francji, w jednostkach rezerwowych i szkolnych.

[strong]105 mm haubica polowa wz.1916[/strong] w Polsce

Wraz z przejmowaniem sprzętu wojskowego pozostawionego przez zaborcę niemieckiego, w Wojsku Polskim znalazły się takze haubice, które oznaczono jako 105 mm haubice wz.1916. W lipcu 1919 roku haubice te znajdowały się na stanie 3 baterii 8 pułku artylerii polowej. Według dokumentacji, w 1920 roku, w polskich rękach znajdowało się 37 haubic 105 mm wz.98/09 i wz.16.
Jak podają niektóre źródła haubice miały znajdować się na wyposażeniu niektórych jednostek do końca lat 20-tych, a jak wskazuje poniższe zdjęcie, jeszcze w roku 1931. Potem znalazły się w magazynach. W roku 1937 spółka SEPEWE sprzedała firmie „Gokkes-Wolff”, jako pośrednikowi 26 haubic 105 mm wz.1916 wraz z 13.000 strzałów haubicznych z magazynów wojskowych za kwoty odpowiednio 2.340.000 zł oraz 1.495.000 zł. Były to prawdopodobnie wszystkie haubice, których stan pozwalał na ich dalsze użycie. Haubice oficjalnie miały zostać sprzedane Grecji, jednak trafiły zapewne do hiszpańskich republikanów.
Biorąc pod uwagę, że w 1937 r. sprzedano 15 haubic 105 mm wz.98/09 oraz 26 haubic polowych 105 mm wz.16, łatwo zauważyć, że łącznie daje to sumę 41 haubic niemieckich kalibru 105 mm. Oznacza to, że liczba podana w spisie z 1920 roku jest albo błędna, albo kolejne haubice zostały zdobyte (np. w III Powstaniu Śląskim) lub ewentualnie wyremontowane.

Amunicja
Do haubicy 105 mm wz.1916 używano trzech rodzajów amunicji:
- Granat C-Geschoss z zawartością gazu bojowego.
- Granat burzący wz.98 o masie 15,8 kg ,
- Granat odłamkowo – burzący wz.05 o masie 15,7 kg,
- Granat odłamkowy wz.98 o masie 12,8 kg.
Konstrukcja
Haubica 105 mm wz.1916 charakteryzowała się długą lufą, w przeciwieństwie do swojej poprzedniczki. Mechanizm odrzutu mechaniczno-hydrauliczny. Przyrządy celownicze dostosowane do trzech rodzajów amunicji, z trzema podziałkami (burząca, odłamkowa i odłamkowo-burząca) oraz celownik zarówno do ognia bezpośredniego, jak i pośredniego. Płyta przednia mocno zaokrąglona. Haubica posiadała także dwa siedzenia dla obsługi, w czasie transportu.

[strong]105 mm haubica polowa wz.1916[/strong] - podstawowe dane

Długość lufy: 2310 mm
Masa marszowa: 1525 kg
Masa na stanowisku: 1380 kg
Średnica kół: 1230 mm
Rozstaw kół: 1530 mm
Szerokość kół: 80 mm
Kąt podniesienia: -10° to +40°
Donośność: 9225 m
Prędkość początkowa: 395 m/s

Źródła
"Artyleria polska 1914 - 1939" R. Łoś
"Broń strzelecka Wojska Polskiego 1918-39" A.Konstankiewicz
www.odkrywca.pl
www.landships.freeservers.com

 


 

5
Oceń (4 głosów)

 

 

105 mm haubica polowa wz.1916 - opinie i komentarze

skomentuj ten artykuł