13 Pułk Ułanów Wileńskich

Pułk Ułanów Wileńskich
Odznaka Pułku
źródło wikipedia.org
13 Pułk Ułanów Wileńskich powstał w grudniu 1918 r. w Wilnie z oddziałów samoobrony. W czerwcu 1919 13 Pułk Ułanów Wileńskich otrzymał numer i nazwę. 13 Pułk Ułanów Wileńskich kontynuował tradycje rozwiązanego w 1920 r. Tatarskiego Pułku Ułanów im. płk. Mustafy Achmatowicza. Od 1936 roku 1 szwadron pułku nosił nazwę: „tatarski”.
13 Pułk Ułanów Wileńskich stacjonował w Nowej Wilejce. (szwadron zapasowy w Wołkowysku)
W 1939 r. w składzie Wileńskiej Brygady Kawalerii 13 Pułk Ułanów Wileńskich walczył w bitwie piotrkowskiej. Rozbity na przeprawie pod Tomaszowem koło Suchowoli.
13 Pułk Ułanów Wileńskich odtworzono w konspiracji w ramach AK na Wileńszczyźnie. W kilku ośrodkach: dywizjon konny na terenie Puszczy Rudnickiej szwadron konny przy 3 Brygadzie Wileńskiej, pluton konny przy 4 Brygadzie Wileńskiej oraz pluton konny na terenie Puszczy kampinowskiej.
Barwy pułku: proporczyk Różowy z chabrowym wąskim paskiem pośrodku. Czapki rogatywki, otok różowy. Ułani 1 szwadronu tatarskiego nosili na proporczykach mundurowych emblemat w formie półksiężyca z gwiazdą.
Święto pułkowe - 25 lipca (w rocznicę boju pod Janowem w 1920 r.).
13 Pułk Ułanów Wileńskich