10 Pułk Strzelców Konnych

10 Pułk Strzelców Konnych
Odznaka Pułku
źródło wikipedia.org
10 Pułk Strzelców Konnych
Sformowany w Październiku 1921 r. ze szwadronu zorganizowanego we Włoszech, w lutym 1919 wcielony we Francji do armii gen. Hallera. Przybył do kraju w kwietniu 1919.
10 Pułk Strzelców Konnych stacjonował w Łańcucie.
10 Pułk Strzelców Konnych w 1939 r. walczył w składzie 10 Brygady Kawalerii Zmotoryzowanej na Podkarpaciu, gdzie wyróżnił się w boju pod Kasiną Wielką, a następnie na kierunku Rzeszów-Łańcut-Jarosław i w rejonie Lwowa (15 IX). Przeszedł na Węgry (18 IX), zachowując swój sztandar. Część żołnierzy przedostała się do Francji, gdzie w 1940 brała udział w walkach. Zwycięska potyczka pod Montbard (16-17 VI). W marcu 1942 w Szkocji 10 Pułk Strzelców Konnych wszedł w skład 1 Dywizji Pancernej, brał udział w lądowaniu w Normandii w końcu lipca 1944, walczył we Francji m.in. pod Fort (15 VIII), w Belgii m.in. pod Ypren (6 IX) w Holandii i na terenie Niemiec. Zajął Wilhelmshaven (maj 1944).
Za kampanię 1939 r. w Polsce oraz 1944-1945 r. we Francji, Belgii, Holandii i Niemczech 10 Pułk Strzelców Konnych odznaczony został Srebrnym Krzyżem Orderu VM.
Odtworzony w konspiracji w ramach AK w rejonie Łańcuta w sile dwóch sztandarów pieszych.
Barwy pułku: proporczyk szmaragdowo-żółty z wąskim białym paskiem pośrodku. Czapki rogatywki, otok żółty.
Rozkazem ze stycznia 1941 żołnierze mieli prawo do noszenia lewego naramiennika czarnego i czarnego sznura jako wyróżnienie za kampanię wrześniową.
Święto pułkowe - 29 kwietnia (rocznica przekroczenia granicy i powrotu do kraju w 1919 r.).
10 Pułk Strzelców Konnych