Musztra bojowa niemieckich formacji pancernych w Libii 1941-42


SRH AA7
27/04/2014

Regulaminy instrukcje wojskowe #Artyleria Lekka #II WW #musztra #karabin #czołgi #pzkpfw Wehrmacht



Musztra bojowa niemieckich formacji pancernych w Libii
1941-42



(Colonel H.
B. Latham: The Advance and Attack of the German Armored Formations in Lybia
1941-1942 – Journal of the Royal Artillery, October 1942)

Autor, dowódca artylerii jednego z korpusów brytyjskich w Afryce Północnej, dzieli sie swoimi spostrzeżeniami co do taktyki, stosowanej w niemieckich formacjach pancernych w Libii.

Posiadanie półgąsienicowego samochodu do przewożenia piechoty, specjalne warunki terenowe, umożliwiające bardziej niż gdzie indziej posuwanie się na przełaj, duża jednostajność pustyni o nielicznych tylko punktach orientacyjnych, wszystko to skłoniło Niemcy do zastosowania specjalnej musztry bojowej (battle drill) w swoich formacjach pancernych na pustyni.

W taktyce niemieckich jednostek pancernych w Libii zarysowały się następujące cztery zasady, od których Niemcy odstępują obecnie bardzo niechętnie.



1.       1.  Zasadniczym zadaniem czołga jest niszczenie piechoty.



2.        2. Zasadniczą bronią czołga jest karabin maszynowy.



3.        3. Właściwości czołga są najlepiej wykorzystane, jeśli współpracuje on z innymi broniami.



4.        4. Czołgi musza być używane masowo.



Stąd wypływają pewne ogólne wytyczne użycia formacji pancernych:



Nie należy wdawać się w walkę czołgów przeciwko czołgom, jeśli takiego spotkania można uniknąć.



b.      b.  Rozkazy wydawane czołgom w rodzaju „szukać i niszczyć siły pancerne nieprzyjaciela” nie mają uzasadnienia, gdyż – jak praktyka wykazała – prowadzą do tragicznych skutków.





 c. Użycie oddziałów pancernych musi być oparte na ścisłej współpracy z innymi rodzajami broni; współpraca ta polega na tym, że oddziały pancerne przesłaniają działanie innych broni, które w tym wypadku tworzą tak zwany „czworobok” czyli rodzaj ruchomej twierdzy, czy tez ośrodka oporu.

RyRys.1


Skład czworoboku nie jest stały, jeśli chodzi o ilość i rodzaje poszczególnych broni. Jeśli czworobok jest poprzedzany przez baon czołgów, skład jego zwykle jest następujący:

- Baon zmotoryzowanej piechoty na wozach częściowo opancerzonych o półgąsienicowym podwoziu.

- Bateria dział przeciwpancernych 50 mm.

- Bateria dział przeciwlotniczych 88 mm.

- Pół baterii dział towarzyszących 150 mm.

-  Bateria lekkiej artylerii

W marszu na polu walki i w natarciu, sprzęt przeciwpancerny i przeciwlotniczy posuwa się na skrzydłach i na czole czworoboku, zapewniając obronę przeciwpancerną, natomiast artyleria lekka i towarzysząca jest umieszczana wewnątrz czworoboku.

Czworobok ma zwykle następujące wymiary: długość 2000 yardów, szerokość 800 yardów.

Zasadniczym zadaniem dział 88 mm jest obrona
przeciwlotnicza, jednak biorą one również czynny udział w zwalczaniu broni
pancernej.

Rys.2




W terenie płaskim odległości pomiędzy poszczególnymi członami kolumny są następujące:

- Pomiędzy elementami rozpoznania i 1 rzutem czołgów – 5-10
mil.

-Pomiędzy pierwszym i drugim rzutem czołgów  - 1 mila.

- Pomiędzy 2 rzutem czołgów i czworobokiem – 2 mile.

Tak sformowana kolumna dąży przede wszystkim do wciągnięcia przeciwnika w teren przez siebie wybrany i naprowadzenia czołgów nieprzyjaciela na ogień własnych dział.

W terenie przeciętnym poszczególne człony kolumny posuwają się od horyzontu do horyzontu, stosując taktykę lekkich oddziałów kawalerii. Każdy rzut czołgów posiada zwykle przydzielona artylerię lekką.

Jeżeli zostanie stwierdzone, że czołgi nieprzyjaciela zamierzają zaatakować kolumnę, czworobok zatrzymuje się i przygotowuje się do obrony ze wszystkich kierunków. Przegrupowanie oddziałów może być dokonane szybko, gdyż układ wewnętrzny czworoboku jest specjalnie do tego dostosowany. W miarę zbliżania się czołgów nieprzyjaciela oddziały rozpoznawcze stopniowo się wycofują, oba zaś rzuty czołgów rozwijają się na szerokim froncie, wysuwając swoje skrzydła nieco ku przodowi.

Rys.3




Jeśli nieprzyjaciel naciera, czołgi własne cofają się dalej i manewrują w ten sposób, aby przeciwnik zdecydował się natrzeć na któreś ze skrzydeł.

Rys.4
























Przypuśćmy, że przeciwnik zdecydował się natrzeć na lewe skrzydło. Skutek będzie taki, że skrzydło cofnie się jeszcze, a czołgi nieprzyjaciela dostana się nie tylko pod ogień czołgów typu Mk IV (PzKpfw IV) i rozwiniętą artylerię, lecz również pod ogień dział 88 mm, ustawionych po lewej stronie czoła czworoboku. W następnej fazie czołgi prawego skrzydła obejdą nacierającego  przeciwnika i zaatakują go od tyłu.

Rys.5























Artyleria, która maszerowała z poszczególnymi rzutami czołgów, wspiera ich działanie, albo tez kryje się wewnątrz czworoboku, wzmacniając w ten sposób jego obronę przeciwpancerną.

W natarciu, którego celem jest opanowanie punktu oporu, Niemcy przyjęli zasadę, że głęboka penetracja w lukę pomiędzy sąsiadującymi punktami oporu przeciwnika nie jest możliwa, jak również nie jest dopuszczalne natarcie na jeden z punktów oporu, jeśli musi się przy tym defilować przed innym punktem obrony nieprzyjaciela.

Uruchamianie natarcia przechodzi zwykle następujące fazy (Rys. 6):




Okres pierwszy.

Oddziały rozpoznawcze zasilone czołgami spychają elementy przesłaniające przeciwnika aż do osiągnięcia odległości około 2500 yardów od przedmiotu natarcia.

Okres drugi.

Wyższy dowódca, po szczegółowym rozpoznaniu dokonanym osobiście z czołga, decyduje, który punkt oporu ma stać się przedmiotem natarcia. W Libii w zimie 1941/42, kiedy brytyjskie punkty oporu nie zawsze znajdowały się na wzniesieniach terenowych, decydującym czynnikiem o wyborze przedmiotu natarcia była dla Niemców obecność odpowiedniego terenu. Do rozwinięcia
się w odległości około 2000 yardów od nieprzyjaciela.

Okres trzeci.

Siły przeznaczone do natarcia zostają rozwinięte w następujący sposób: czołgi Mk. IV zajmują stanowiska na przeciwstoku i ogniem karabinów maszynowych obezwładniają załogę punktu oporu nieprzyjaciela, a równocześnie ogniem dział 75 mm niszczą rozpoznaną broń przeciwpancerną. Pod osłoną ognia czołgów, zajmują stanowiska ogniowe: działa przeciwpancerne 50 mm, działa towarzyszące 150 mm i ciężkie karabiny maszynowe. Broń ta zwalcza stanowiska sprzętu przeciwpancernego nieprzyjaciela i obezwładnia obsadę punktu oporu.

Warto zwrócić uwagę na fakt, że po wycofaniu z oddziałów brytyjskich ckm Vickersa jedyna bronią mogącą skutecznie zwalczać ciężka broń maszynową niemiecką jest artyleria lekka. Większość broni używanej przez Niemców posiada przezierniki do bezpośredniego celowania, to też można wydatnie utrudnić strzelanie oślepiając stanowiska broni pociskami dymnymi.

Pod osłoną ognia wysuniętego rzutu czołgów oddziały przygotowują się do natarcia w sposób następujący:

Trzy szeregi czołgów w odstępach około 50 yardów wóz od wozu, zaś szeregi jeden za drugim w odległości ok. 150 yardów.

W tyle za czołgami formuje się czworobok; piechota zajmuje miejsca na swoich wozach bojowych.

Okres czwarty.

O godzinie „H” całość rusza naprzód z szybkością około 15 mil na godzinę. Gdy całość przekracza linie przesłaniania, czołgi intensywnie prowadzą ogień już nie w celu skutecznego rażenia przeciwnika, a raczej by wywołać efekt psychologiczny.

Po osiągnięciu przedmiotu natarcia część czołgów posuwa się szybko naprzód, docierając Az do tyłowych urządzeń obronnych, część zaś wspiera własna piechotę przy likwidowaniu gniazd oporu wewnątrz przedmiotu natarcia.

Piechota najczęściej schodzi ze swoich wozów dopiero po wtargnięciu w ugrupowanie nieprzyjaciela. Po zejściu z wozów piechota oczyszcza zdobyty teren przy pomocy swojej automatycznej broni małokalibrowej.

Okres piąty.

Jeżeli natarcie powiodło się, elementy przesłaniające dołączają do oddziałów, które zajmują zdobyty przedmiot, wzmacniając jego obsadę, czołgi zaś grupują się w odwodzie, ubezpieczając od tyłu całość ugrupowania.

Doświadczenia zebrane z walk w Libii pozwalają stwierdzić, że:

- Czas potrzebny na przygotowanie i wykonanie natarcia wynosi dwie do trzech godzin.

- Utracony przedmiot jest trudno odzyskać, ponieważ nieprzyjaciel posiada pod ręką wszystkie rodzaje broni, to też łatwo mu zorganizować skuteczną obronę w stosunkowo krótkim czasie.

- Własne organizacje obronne powinny się znajdować na wyniosłościach terenowych a w każdym razie powinno się unikać takich miejsc, gdzie byłby możliwy wgląd ze strony przeciwnika we własne ugrupowanie.

- Prowadzone w ten sposób natarcia obecnie zwykle są odrzucane przez obrońców nie mniej jednak w miarę wzmocnienia wojsk nacierających większą ilością artylerii mogą one być w dalszym stopniu stosowane.

Cała koncepcja natarcia jest oparta na sztywnej musztrze bojowej (battle drill).

Podobną formę natarcia zastosował z pełnym powodzeniem

Rommel pod Sidi Rezegh 16 czerwca 1942 i dwukrotnie pod Tobrukiem 20 czerwca 1942, kiedy piechota na samochodach wzmocniona sprzętem ogniowym i poprzedzana poprzez czołgi, po silnym przygotowaniu ogniowym artylerii i lotnictwa wpadła z największą możliwą szybkością w ugrupowanie przeciwnika. Zaskoczenie było tak kompletne, że przeciwnik, który chronił się przed ogniem przygotowania artyleryjskiego, nie zdołał ponownie obsadzić swoich stanowisk obronnych.

Opracowanie: Andrzej Skolik

Foto: Internet

 




Musztra bojowa niemieckich formacji pancernych w Libii 1941-42 - komentarze opinie




Redakcja nie ponosi odpowiedzialności za komentarze Internautów.

Czytaj więcej


Ostanio w Regulaminy instrukcje wojskowe


TOP 5

Ogłoszenia

wróć

pełna wersja portalu

25 maja 2018 roku weszło w życie Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z 27 kwietnia 2016 roku tzw. RODO. Nowe prawo nakłada na nas obowiązek uzyskania Twojej zgody na przetwarzanie przez nas danych osobowych w plikach cookies

Oświadczam, iż zapoznałem sie z Polityką prywatności i zgadzam się na zapisywanie i przechowywanie w mojej przeglądarce internetowej tzw. plików cookies oraz na przetwarzanie zaszyfrowanych w nich danych osobowych pozostawianych w czasie korzystania z innych stron internetowych, serwisów oraz parametrów zapisywanych w plikach cookies w celach marketingowych, w tym na profilowanie i w celach analitycznych przez dobroni.pl, oraz ZAUFANYCH PARTNERÓW.

Administratorzy danych / Podmioty którym powierzenie przetwarzania powierzono

Military Art Sp. z o.o. z siedzibą w Sochaczew 69-500, Warszawska 8

Cele przetwarzania danych

1.marketing, w tym profilowanie i cele analityczne
2.świadczenie usług drogą elektroniczną
3.dopasowanie treści stron internetowych do preferencji i zainteresowań
4.wykrywanie botów i nadużyć w usługach
5.pomiary statystyczne i udoskonalenie usług (cele analityczne)


Podstawy prawne przetwarzania danych


1.marketing, w tym profilowanie oraz cele analityczne – zgoda
2.świadczenie usług drogą elektroniczną - niezbędność danych do świadczenia usługi
3.pozostałe cele - uzasadniony interes administratora danych


Odbiorcy danych

Podmioty przetwarzające dane na zlecenie administratora danych, w tym podmioty ZAUFANI PARTNERZY, agencje marketingowe oraz podmioty uprawnione do uzyskania danych na podstawie obowiązującego prawa.

Prawa osoby, której dane dotyczą

Prawo żądania sprostowania, usunięcia lub ograniczenia przetwarzania danych; prawo wycofania zgody na przetwarzanie danych osobowych. Inne prawa osoby, której dane dotyczą.

Informacje dodatkowe

Więcej o zasadach przetwarzania danych w „Polityce prywatności”

Ustawienia