:-( Wygląda na to że masz Adblocka. Utrzymujemy się z reklam żeby móc dostarczyć Ci wiadomości z Twojego regionu za które nie musisz płacić, czy mógłbyś rozważyć jego wyłączenie?
Kolekcje, Dywizja Piechoty Legionów - zdjęcie, fotografia
dobroni.pl 08/09/2016 22:17

2 Dywizja Piechoty Legionów - 2 tom WKPP

Autorem 2 tomu jest Adam Rzadkowski - historyk i jednocześnie rekonstruktor GRH 4 pułku piechoty Legionów z Kielc.

Geneza 2 Dywizji Piechoty legionów sięga początków I wojny światowej i pierwszych polskich formacji wojskowych, którymi były, powołane w sierpniu 1914 r. legiony Polskie, działające przy Armii Austro-Węgier. 2 DP Leg. pochodzenie swoje zawdzięczała przede wszystkim, powstałym w kwietniu 1915 r. jednostkom II Brygady Legionów Polskich, zwanej „Żelazną” lub „Karpacką” od trudów walk i terenów, w jakich przyszło jej Legionistom toczyć boje.

W skład II Brygady wchodziły 2 pułk piechoty ppłk. Mariana Żegoty-Januszajtisa, 3 pułk piechoty ppłk Henryka Minkiewicza oraz dywizjon jazdy i dywizjon artylerii. Jednostki te walczyły już na froncie niemal od początku wielkiej wojny, zanim formalnie utworzone z nich II Brygadę. Struktura i obsada pułków były zmienne. 4 pułk piechoty, jako jedyny powstał ponad pół roku później jako zalążek III Brygady Legionów, lecz jako jedyny z pułku przyszłej dywizji od początku toczył walki razem z oddziałami I Brygady Józefa Piłsudskiego. W lipcu 1916 r. wszystkie 3 brygady pierwszy raz wspólnie walczyły przeciw Rosjanom w krwawej bitwie pod Kostiuchnówką.

Po odzyskaniu niepodległości organizację Wojska polskiego oparto za zaciągu ochotniczym, próbując odtworzyć dawne jednostki legionowe, wobec wybuchu wojny z Ukraińcami i Rosja Bolszewicką uzupełniając je o pobór rekruta. 4 stycznia utworzono Inspektorat Piechoty Legionów. W skład utworzonej w Legionowie, Jabłonnie i Zegrzu przez gen. Bolesława Roję wiosną 1919 r. 2 DP Leg. weszły początkowo 2, 3 i 4 pułki piechoty. Z czasem włączono w jej skład 24 pułk piechoty składający się z radomskich członków POW. Dywizję przemianowano pierwotnie z 1 Dywizji Piechoty legionów, a 2 DP Leg. gen Edwarda Rydza-Śmigłego zamieniona została na 1 DP Leg. Od 19 sierpnia 2 Dywizją Piechoty Legionów dowodził płk. Henryk Minkiewicz, a po nim, od 1 sierpnia 1920 r. – płk Michał Żymierski.

W okresie wojny polsko-bolszewickiej 2 DP Leg. tworzyły: II Brygada Piechoty, w skład której wchodziły: 2 i 4 pułki piechoty Legionów oraz IV Brygada piechoty, którą tworzyły: 4 pułk piechoty Legionów i 24 pułk piechoty. Dodatkowo 21 lutego 1919 r. utworzono II Brygadę Artylerii Polowej, przemianowaną wcześniej z I Brygady Artylerii. Dowodzili nią płk Ludwik Brzozowski a po nim płk Kazimierz Pławski. W jej skład wchodziły: 2 pułk artylerii polowej, 2 pułk artylerii ciężkiej oraz I dyon 6 pułku artylerii ciężkiej i III dyon 18 pułku artylerii polowej. Stan dywizji wynosił ponad 11 600 żołnierzy.

Dwa bataliony z 2 DP Leg. w kwietniu brały udział w walkach o Lidę, którą zaatakowano 16 kwietnia, zdobywając miasto następnego dnia po bardzo silnych walkach. Po zdobyciu Lidy rozpoczęły się walki mające na celu opanowanie Wilna. Piechota miała wykonać rozstrzygające działania, wspierając natarcie kawalerii. Żołnierze 2 dywizji wzięli udział  w decydującym uderzeniu na Wilno w nocy z 19 na 20 kwietnia 1919 r. Po zajęciu miasta żołnierze toczyli zaciekłe walki w celu odparcia sowieckiego kontruderzenia na zajęte przez Polaków miasto.

Dywizja w składzie Frontu Litewsko-Białoruskiego gen. Stanisława Szeptyckiego wzięła udział w walkach na kierunku północno-wschodnim. W okresie lata 1919 r. krótko dywizję objął gen. Ferdynand Zarzycki i walczyła ona o Równe, Sarny, Łuniniec, Baranowicze, Mińsk i Mołodeczno. Szczególnie zacięte walki toczyły się o dwa ostatnie miasta. Główne uderzenie w kierunku Mińska wykonywała właśnie 2 DP Leg. Następnie dokonała udanego wyparcia bolszewików za rzekę Berezynę. Zimą walki na froncie ustały.

 Wiosną 1920 r. rozpoczęła się wielka bolszewicka kontrofensywa Frontu Zachodniego Michaiła Tuchaczewskiego. W Armii Polskiej dokonano w międzyczasie reorganizacji. I tak 2 DP Leg. Znalazła się w składzie 4 Armii gen. Szeptyckiego. Po uderzeniu sowieckim broniła się na szerokim odcinku frontu nad Berezyną i Dnieprem, po czym została zmuszona do wycofania.

W lipcu 1920 r. dywizja weszła w skład 1 Armii gen. Gustawa Zygadłowicza. Dywizja prowadziła odwrót odpierając ataki bolszewickie Az do rejonu Bugu i Narwi. Dywizja ponosiła coraz większe straty, lecz 6 sierpnia wzięła udział w udanym natarciu i zdobyła Brok, odrzucając sowietów na wschód.

W czasie tzw. Bitwy Warszawskiej dywizja nie brała udziału, gdyż wcześniej skierowana została do obrony odcinka Wisły między Kozienicami a Dęblinem. 17 sierpnia 2 DP Leg. skierowana została stamtąd do akcji zajęcia Hrubieszowa. W nocy z 20 na 21 sierpnia oddziały 2 DP Leg. w składzie grupy płk Olszyny rozpoczęły natarcie na Hrubieszów. Niezwykle krwawe walki przyniosły zdobycie miasta 23 sierpnia. Po tym sukcesie dywizja ścigała przeciwnika aż do Mołodeczna, które zdobyto ponownie 12 października. Po zakończeniu wojny jednostki 2 DP pełniły służbę graniczną na Suwalszczyźnie.

W połowie 1922 r. jednostki 2 DP leg. skierowane zostały do miejsc swojego stałego postoju: 2 pp do garnizonu Pińczów i Staszów (od 1931 r. Sandomierz), 3 pp do Jarosławia i Niska a 4 pp do Kielc. Dowództwo dywizji ulokowano w Kielcach. Ustalono także pokojową strukturę dywizji, którą tworzyły 3 trójbatalionowe pułki piechoty oraz pułk artylerii. I tak w składzie 2 DP leg znalazł się 2 pap Leg., który skierowano do garnizonu Kielce.

Na początku pułki dywizji borykały się z zakwaterowaniem, ale dzięki budowie nowych koszar w Sandomierzu i Kielcach udało się powiększyć ich stany liczebne i poprawić warunki bytowe żołnierzy. Wszystkie jednostki dywizji w latach 30-tych zyskały status pułków typu I. Rozpoczęły zatem szkolenie rekrutów do służby w KOP.

Ważnym elementem szkolenia były ćwiczenia dywizyjne na terenie poligonów. Jedną z bardziej istotnych inwestycji była budowa w 1923 r. Obozu Ćwiczeń Daleszyce w Niwkach Daleszyckich k. Kielc. Do wybuchu wojny odbywały się tam w każde lato ćwiczenia poborowych z całej dywizji. W 1924 r. odbyły się ćwiczenia dywizyjne z udziałem czołgów, a wśród widzów zasiadał sam wicewojewoda kielecki – dr Adam Kroebel. Jednym z głośniejszych działań na terenie poligonu była koncentracja jednostek 2 DP i ćwiczenia z oddziałami jazdy i broni pancernej, m.in. 72 czołgistów i 100 ułanów oraz niemal 500 artylerzystów.

Przed wybuchem wojny, pod koniec marca 1939 r., 2 DP Leg. wystawiła ponad 80-osobowy kontyngent żołnierzy do zmiany załogi Wojskowej Składnicy Tranzytowej na Westerplatte. Całością dowodził por. Leon Pająk z 4 pp. Czwartacy wystawili największą liczbę żołnierzy do służby na Westerplatte.

Wybuch wojny zastał dywizję zmobilizowana w drodze na front. Prócz jednostek okresu pokoju 2 DP Leg. zmobilizowała m.in. 2 dywizjon artylerii ciężkiej, 2 szwadron kawalerii dywizyjnej, dywizyjne: kompanię telefoniczną, kompanię ckm na taczankach, kompanię zwiadowców kolarzy.

1 września dywizja znalazła się w odwodzie d-cy Armii „Łódź”, w rejonie na wschód od łaska w Łódzkim. 2 września 2 pp wraz z III dyonem 2 pal-u został wyłączony ze składu dywizji i wziął udział w obronie Gór Borowskich, w rejonie Bełchatowa, w składzie GO „Piotrków” gen. Thommeego, dołączając do sił głównych dywizji dopiero 9 września. Tymczasem 4 pp z II dyonem 2 pal-u wyruszył w okolice rzek: Warty i Widawki w celu wsparcia 10 i 28 DP. 3 pp od początku wojny stanowił odwód d-cy dywizji.

5 września 4 pp wziął udział w natarciu na Strońsko i Zapolice, ale wobec braku wsparcia artylerii i spóźnionego wkroczenia na pole bitwy 3 pp, Czwartacy ponieśli znaczne straty. W międzyczasie trwały zacięte walki 2 pp płk. Czyżewskiego o Borową górę i Rozprzę. W nocy 5 września oddziały dywizji dostały rozkaz wycofania na północny-wschód, co trwało 3 dni. 7 i 8 września oddziały dywizji przechodziły przez Łódź. Wcześniej, bo 6 września porzucił swoja armię gen. Rómmel, zaś 8 września to samo uczynił d-ca dywizji – płk. Dojan Surówka. W jego miejsce dywizja dowodził już do końca ppłk. Antoni Staich.

2 DP Leg. zajęła pozycje nad rz. Mrogą, stamtąd dalej przez Skierniewice. 9 września zapadła decyzja gen. Thommeego, który objął wojska byłej Armii „Łódź” o wycofaniu się do stolicy przez Wiskitki, Błonie i Ołtarzew. 2 DP ruszyła 10 września, docierając następnego dnia wieczorem w rejon Błonia, gdzie 4 pp z marszu uderzył na czołówki pułku SS „Adolf Hitler” niszcząc je. Jednostki dywizji (z wyjątkiem 3 pp, który nie zdążył na czas) znalazły się przed Ołtarzewem i Swięcicami, gdzie następnego dnia przygotowywano się do natarcia, które ruszyło dopiero 13 września rano. Niestety wobec przewagi wroga jednostki dywizji poniosły ogromne straty, po czym wycofały się w kierunku Puszczy Kampinoskiej i Kazunia, gdzie znalazły się 14 września. 16 września 2 dywizja przeszła do obrony Modlina na odcinku „Zakroczym”.

Od 18 września rozpoczęły się nieustanne natarcia niemieckie i bombardowania twierdzy. Wszelkie uderzenia piechoty wroga były odpierane przez żołnierzy dywizji, jednakże straty od ognia dział i bomb niemieckich rosły. W obronie Modlina zginął m.in. d-ca artylerii dywizyjnej płk dypl. Henryk Romiszowski. Legioniści 2 DP Leg. walczyli aż do kapitulacji twierdzy 29 września 1939 r. Twierdza Modlin nie została zdobyta przez Niemców mimo usilnych prób.





Reklama

2 Dywizja Piechoty Legionów - 2 tom WKPP komentarze opinie

Dodajesz jako: |
Reklama

Ogłoszenia PREMIUM

Chcesz coś sprzedać lub kupić, oferujesz usługi, szukasz pracownika lub pracy?

Dodaj swoje drobne ogłoszenie w naszym serwisie. Zapraszamy!

Dodaj ogłoszenie
Reklama
 Reklama

25 maja 2018 roku weszło w życie Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z 27 kwietnia 2016 roku tzw. RODO. Nowe prawo nakłada na nas obowiązek uzyskania Twojej zgody na przetwarzanie przez nas danych osobowych w plikach cookies

Oświadczam, iż zapoznałem sie z Polityką prywatności i zgadzam się na zapisywanie i przechowywanie w mojej przeglądarce internetowej tzw. plików cookies oraz na przetwarzanie zaszyfrowanych w nich danych osobowych pozostawianych w czasie korzystania z innych stron internetowych, serwisów oraz parametrów zapisywanych w plikach cookies w celach marketingowych, w tym na profilowanie i w celach analitycznych przez dobroni.pl, oraz ZAUFANYCH PARTNERÓW.

Administratorzy danych / Podmioty którym powierzenie przetwarzania powierzono

Military Art Sp. z o.o. z siedzibą w Sochaczew 69-500, Warszawska 8

Cele przetwarzania danych

1.marketing, w tym profilowanie i cele analityczne
2.świadczenie usług drogą elektroniczną
3.dopasowanie treści stron internetowych do preferencji i zainteresowań
4.wykrywanie botów i nadużyć w usługach
5.pomiary statystyczne i udoskonalenie usług (cele analityczne)


Podstawy prawne przetwarzania danych


1.marketing, w tym profilowanie oraz cele analityczne – zgoda
2.świadczenie usług drogą elektroniczną - niezbędność danych do świadczenia usługi
3.pozostałe cele - uzasadniony interes administratora danych


Odbiorcy danych

Podmioty przetwarzające dane na zlecenie administratora danych, w tym podmioty ZAUFANI PARTNERZY, agencje marketingowe oraz podmioty uprawnione do uzyskania danych na podstawie obowiązującego prawa.

Prawa osoby, której dane dotyczą

Prawo żądania sprostowania, usunięcia lub ograniczenia przetwarzania danych; prawo wycofania zgody na przetwarzanie danych osobowych. Inne prawa osoby, której dane dotyczą.

Informacje dodatkowe

Więcej o zasadach przetwarzania danych w "Polityce prywatności"